Bewoners woongroep Blyn Anker uit Leeuwarden blij met nieuwe huiskamer. 'Ook omdat iedereen zijn steentje heeft bijgedragen'
In dit artikel:
Met koffie, cake en zelfgemaakte hapjes openden de bewoners van woongroep Blyn Anker onlangs hun opgeknapte gezamenlijke huiskamer, die al ruim twintig jaar het sociale middelpunt van de groep voor 50-plussers vormt. De ruimte moest volgens bewoners minder aan een kantine doen denken en meer voelen als een echte woonkamer; dat doel werd bereikt met een nieuwe vloerbedekking, verse verf en een televisie aan de blauwe wand.
De vernieuwing ontstond laagdrempelig: een aantal bewoners merkte op dat de vloer vies was en zo groeide het plan verder — nieuwe tafels, schilderwerk en inrichting volgden. Ook mensen met een beperkte mobiliteit droegen bij, bijvoorbeeld door kasten op te ruimen, wat de trots op het gezamenlijke resultaat versterkte. Voorzitter Tineke Hemminga (74) benadrukt dat iedereen een steentje heeft bijgedragen en dat de kracht van Blyn Anker juist in die onderlinge betrokkenheid zit.
Blyn Anker, rond 2000 opgericht door mensen eind vijftig die bewust kozen voor samenwonen, bestaat uit 21 sociale huurappartementen (circa 850 euro per maand). Appartement 3-V fungeert al vanaf het begin als gemeenschappelijke ruimte. De huiskamer wordt gebruikt voor koffierondes, gezamenlijke maaltijden, een leesgroep en andere activiteiten; bewoners organiseren ontmoetingen ook via een appgroep om samen naar bijvoorbeeld een film of museum te gaan. Dat dagelijkse sociale netwerk is volgens bewoners essentieel om eenzaamheid tegen te gaan, zonder dat de woongroep zich als zorginstelling presenteert: het gaat om omkijken naar elkaar en elkaar stimuleren om actief te blijven.
Eerste bewoonster Tinie Jilderda (84), twintig jaar lid van de woongroep, zegt dat het samenwonen haar levenslust behoudt: deelname aan de leesgroep houdt haar scherp en biedt nieuwe perspectieven op boeken. Hemminga ziet als belangrijkste voordeel dat mensen elkaar kennen en groeten — iets wat in anonieme flatgebouwen vaak ontbreekt.
Tegelijkertijd is er een opgave: nieuwe, actieve zestigers en zeventigplussers aantrekken om de groep levendig te houden. Hemminga spoort geïnteresseerden aan zich niet te laten weerhouden door ideeën over kwetsbaarheid: meld je aan, want je hoeft 'niks mankeren' om erbij te horen. Co-housing als Blyn Anker illustreert hoe samen wonen ouderen sociale steun en zelfstandigheid kan combineren — een mogelijk antwoord op het groeiende belang van sociale netwerken bij het ouder worden.