Belangrijke mannen?

In dit artikel:

Loopbaanadviseur Herman Leusman beschrijft hoe collega’s — meestal mannen, soms vrouwen — op het werk zich groter voordoen dan ze zijn en waarom dat vaak irritatie wekt. Aan de hand van een persoonlijke anekdote over een directeur van een bouwbedrijf, die hij Evert noemt, laat hij zien dat grootspraak en uiterlijk vertoon vaak een schild zijn tegen kwetsbaarheid. Evert verscheen op personeelsbijeenkomsten en op kantoor als een belangrijk man: dure meubels, drukke agenda’s en een zelfverzekerde, afstandelijke houding. Tegelijk bracht hij via netwerken een flink deel van de omzet binnen, waardoor zijn gedrag deels werd getolereerd.

Na een vergadering ontstond ruimte voor een privégesprek waarin Evert vertelde over een ontmoeting met de dominee en hoe hij bedacht wat er op zijn grafsteen zou moeten komen te staan — de woorden waren geladen en ontroerden beiden. Die korte, persoonlijke openbaring maakte alle ergernis van Leusman weg; ineens zag hij niet meer alleen de functie maar de mens erachter. Dat moment illustreert Leusmans kernpunt: opschepperij of kille zelfverzekerdheid is vaak een reactie op onzekerheid, en wanneer je de kwetsbaarheid van iemand ziet, verdwijnt veel woede.

Leusman pleit daarom voor het herkennen van de persoon achter de rol op de werkvloer. Door ruimte te maken voor menselijke kwetsbaarheid en niet alleen de functionele pet van iemand te zien, verbetert de onderlinge verstandhouding en verdwijnen onnodige spanningen. Leusman is verbonden aan Passiebility in Leeuwarden.