Behoud van ons geluk? Denk ook eens aan de rol van de kerken in Fryslân, zo vindt dominee Saapke van der Meer

In dit artikel:

Predikante Saapke van der Meer wijst erop dat kerken in Fryslân ten onrechte buiten beeld blijven bij debatten over geluk en sociaal welzijn. In een reactie op een stuk in het Friesch Dagblad van 16 maart stelt ze dat de bijdrage van geloofsgemeenschappen aan mienskip, vrijwilligerswerk en onderlinge zorg net zo belangrijk is als die van verenigingen, maar door beleidsmakers niet wordt genoemd.

Van der Meer, voorganger van een kleine doopsgezinde gemeente in Groningen en betrokken bij de Doopsgezinde Gemeente in Leeuwarden, ziet dat kerken nog voortbestaan maar voor grote uitdagingen staan. De problemen zijn vooral bestuurlijk en demografisch: vrijwilligers zijn schaars, bestuurders voelen zich vaak vastgepind omdat er geen opvolging is, en er is te weinig aanwas van jongeren. Bovendien leeft bij buitenstaanders soms een vertekend beeld van wat kerkelijk samenkomen inhoudt; in haar ervaring bieden de kerken juist herkenning, betrokkenheid en ruimte voor betekenisvolle gesprekken, waarbij de Bijbel als uitgangspunt hedendaags wordt geïnterpreteerd.

Ze roept mensen op verschillende kerken te bezoeken voordat ze oordelen of laten verdwijnen wat voor veel dorpen een sociaal vangnet betekent. Zonder jongere aanwas dreigt het verdwijnen van lokale geloofsgemeenschappen. Van der Meer sluit aan bij de slotboodschap van de Friese organisaties: het geluk in Fryslân is niet vanzelfsprekend en vraagt voortdurend onderhoud en gezamenlijke inzet — een taak waarin ook kerken een rol kunnen en moeten spelen.

Achtergrond: haar oproep raakt bredere maatschappelijke thema’s zoals secularisatie, vergrijzing van religieuze gemeenschappen en het belang van informele netwerken voor lokaal welzijn; beleidsmakers zouden religieuze instellingen expliciet moeten betrekken bij plannen om mienskip te behouden.