Anna Marit Sybrandi zorgt voor familiefeest, dubbele gevoelens bij winnende coach Peter de Vries
In dit artikel:
Anna Marit Sybrandi uit Deinum stal de show tijdens de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee met een opmerkelijke derde plaats. De 21‑jarige schaatsster, die als doel had de 200 kilometer uit te rijden, plaatste in de slotfase een slimme aanval op het peloton en reed zich onverwacht naar het podium, ondanks een val in de laatste kilometer. Haar optreden leverde haar meteen nationaal erkenning op en een emotionele viering met familie en ploeggenoten; haar 72‑jarige oma Ytsje verscheen bij de finish en ook ouders en team genoten zichtbaar van het resultaat.
De wedstrijd op natuurijs — de traditionele alternatieve variant van de Friese Elfstedentocht die in Oostenrijk wordt gehouden wanneer het in Nederland niet lukt — werd gekenmerkt door knap race‑inzicht van Sybrandi. Ze gaf aan aanvankelijk niet top te voelen maar op het juiste moment juist gedisciplineerd en doortastend te handelen. Achterwinnaressen Anne Tauber en Veerle van Koppen eindigde Sybrandi juichend op de derde plek, een doorbraak die veel belooft voor haar toekomst in het marathonschaatsen.
Het evenement kende ook harde tegenslag: sprinter Harm Visser, recent winnaar van het Open NK, raakte vroeg in de mannenwedstrijd geblesseerd toen het ijzer van een voorganger net boven zijn scheenbeschermer zijn been opende. Visser moest met een flink bloedende snijwond — later gehecht met zeven steken — op een brancard van het ijs worden gereden. Hoewel de eerste schrik groot was, bleken de verwondingen uiteindelijk minder dramatisch dan aanvankelijk gevreesd en kwam er later relatieve geruststelling over zijn vooruitzichten voor het vervolg van het seizoen.
Team Essent toonde diepte: ondanks het wegvallen van Visser pakte de ploeg toch de zege in de mannenrace. Jordy Harink, bekend als natuurijsspecialist, trok in de sprint net aan het langste eind tegen ploeggenoot Daan Gelling; de jury had na afloop acht minuten nodig om de winnaar officieel aan te wijzen. De zege kwam tot stand dankzij sterke ploegentactiek en offers van helpers zoals Chiel Smit, die Harink terugbracht in positie toen hij materiaalpech kreeg. Coach Peter de Vries beleefde emotionele momenten: enerzijds herinnerde hij aan eerdere successen als rijdende ster in de jaren negentig, anderzijds kwam zijn persoonlijke situatie — zijn schoonvader is ernstig ziek maar had toch de overwinningen meegemaakt — sterk binnen.
De Weissensee‑dag leverde zo scherpe tegenstellingen: jubel bij jonge doorbraken en familietriomfen, maar ook de harde realiteit van blessures en emotionele ontladingen. Op het podium, met imitatiebruggetje van Bartlehiem, was het beeld voor wie niet wist wie had gewonnen soms misleidend — Sybrandi links op de foto oogde als overwinnaar — maar feit bleef dat zij met haar derde plaats zichzelf en haar omgeving verraste.