Anita Witzier (64) is in Dwingeloo voor de vijfde keer verslaggever in The Passion. 'Twijfelen aan het geloof is voor mij de essentie ervan'
In dit artikel:
Anita Witzier is op Witte Donderdag voor de vijfde keer in actie als verslaggever van The Passion, het grootschalige televisiespektakel rond het paasverhaal. Dit jaar vindt de zestiende editie plaats in het Drentse Dwingeloo; Witzier trad eerder op in Roermond (2021), Harlingen (2023), Zeist (2024) en Terneuzen (2025). Ze zegt dat weigeren geen optie was en vindt het mooi om het jubileumjaar met het cijfer vijf mee te maken.
The Passion van KRO-NCRV is een muzikale, visuele verbeelding van de kruisiging en wederopstanding van Jezus, traditioneel uitgezonden op Witte Donderdag. Het programma bereikt miljoenen kijkers en heeft zich in vijftien jaar ontwikkeld van omstreden productie — te kitsch en afleidend volgens critici — tot voor velen het officiële begin van de paastijd. Witzier erkent die kritiek van vroeger, maar benadrukt dat het evenement zowel gelovigen als niet-gelovigen samenbrengt en troostende, helende waarden uit het Bijbelverhaal zichtbaar maakt.
Witzier reflecteert uitgebreid op haar eigen verhouding tot geloof. Opgevoed in de protestantse (calvinistische) traditie in de Alblasserwaard, herinnert ze zich strenge beelden van hemel en hel en een moraal vol regels. Die benadering sprak haar niet altijd aan; zij keert zich tegen geloof dat op angst is gebouwd. Tegelijkertijd heeft ze waardering ontwikkeld voor religieuze rituelen en symboliek: het aansteken van een kaars op belangrijke data geeft volgens haar betekenisvolle aandacht, en biechten kan een moment van bezinning en herstel bieden in plaats van eeuwige veroordeling. Twijfel beschouwt ze als essentieel voor geloof: niet-weten én toch durven overgave te zoeken. Ze noemt zichzelf rationeel, maar erkent de troostende en helende kracht van religieuze verhalen, ongeacht de vraag of God objectief bestaat.
Voor Witzier raakt The Passion aan die dubbele laag: het is theatraal en soms kitscherig, maar het vertelt een universeel verhaal waarin herkenbare menselijke rollen — zoals Judas, Petrus, Tomas en Maria Magdalena — terugkomen. Die karakters maken thema’s als verraad, spijt, liefde en vergeving concreet. Ze waardeert recente vernieuwingen, zoals het herwaarderen van Maria Magdalena vanuit een meer historische en waarderende invalshoek en het toevoegen van de rol van de ongelovige Tomas, waardoor oude verhalen op nieuwe manieren gelezen kunnen worden.
De voorbereidingen voor de live-uitzending zijn intens en precies: Witzier geeft aan dat gesprekken zorgvuldig worden geselecteerd en ingekort tot kernmomenten van ongeveer drie minuten, inclusief plaatsing in de verhaallijn en camerastandpunten. Spontaniteit is aantrekkelijk, maar in de context van een grote liveproductie onhoudbaar; daarom wordt zorgvuldig geoefend zodat deelnemers zich op hun gemak voelen en hun persoonlijke verhalen goed overkomen. Die verhalen zijn voor haar het meest aangrijpend: van belmaatjes die elkaar na jaren voor het eerst ontmoeten tot familieleden die een kruis dragen als eerbetoon aan een overleden geliefde — momenten waarin publiek en deelnemers elkaar dragen.
Wat Dwingeloo betreft: Witzier juicht toe dat het evenement naar een kleine plattelandsgemeente gaat; zij waardeert de eigen schoonheid ervan en plant zelfs een wandeling tijdens haar verblijf. Tegelijk moest de traditionele processie dit jaar worden ingekort: de kruisdragers lopen alleen het laatste stuk naar het podiumplein, omdat een lange tocht over hei en velden televisueel weinig oplevert. Dat vindt ze jammer, maar te begrijpen vanuit visuele en productionele overwegingen.
Kortom: Anita Witzier ziet The Passion als een belangrijk cultureel-religieus moment dat mensen raakt en bijeenbrengt, juist doordat het theatraal is en tegelijkertijd de onderliggende morele kern van het paasverhaal benadrukt. Haar eigen geloofsvisie — gevormd door calvinistische jeugd, jaren van vragen en uiteindelijk waardering voor ritueel en twijfel — reflecteert de ambivalentie die veel deelnemers en kijkers wellicht ook voelen. The Passion blijft voor haar een uitdagende, emotionele en technisch veeleisende live-opdracht waar ze graag deel van uitmaakt.