Als 'unk' ben je volkomen lucht voor Generatie Z

In dit artikel:

Bij de bruiloft van zijn 27‑jarige nicht in een kerk in begin april beschrijft journalist Wybe Fraanje hoe hij tussen voornamelijk Generatie Z‑gasten terechtkwam en hen uitvoerig observeerde. De zaal zat vol mensen uit studentenverenigingen en kerkelijke jongerengroepen: veel jonge vrouwen in opvallende, soms te zomerse kleding en jonge mannen in keurige pakken maar met slordige verzorging (stoppels, kringen onder de ogen, nat kapsel). In de drukte namen ze luidruchtig en zelfverzekerd hun sociale ruimte in en lieten nauwelijks plek voor oudere aanwezigen: de 52‑jarige Fraanje voelde zich als een ‘unk’ of boomer consequent buiten beschouwing gelaten.

Hij reflecteert op de levensfase van Gen Z (ongeveer vanaf 2000 geboren): het stadium waarin je jezelf het meest serieus lijkt te nemen — net of net niet van school, optimistisch over eigen kunnen, maar nog volop lerend door struikelingen. Tegelijk toont hij affectie en jaloezie: ze zijn doorgaans aantrekkelijk, romantisch hoopvol en bereid van fouten te leren. Ook is er bij hen een ontwapenend idealisme over toekomst en klimaat, met principes die vaak nog moeten worden geconcretiseerd. Dat idealisme leidde tot een verzoek op de uitnodiging om geen nieuwe kleding te kopen en de optocht per fiets naar de feestlocatie, maar het bleek niet altijd consequent: huwelijksreis naar Corsica per vliegtuig illustreert de tegenstelling tussen intenties en handelen.

Fraanje sluit af met een persoonlijke kanttekening: vroeger nam ook hij de oudere generatie niet serieus en verwacht dat hij later met mildheid en enige meewarigheid op deze periode zal terugkijken — terwijl hij nu nog even die zure appel moet doorbijten.