Als de watersportsector wil dat elke brug op elk moment openzwaait, moet deze zelf de portemonnee trekken | opinie

In dit artikel:

Wiebe Talsma uit Mantgum hekelt de verontwaardiging van Hiswa-Recron en regiomanager Jan Ybema over de defecte Scharsterrijnbrug in Friesland. Volgens Talsma is het hypocriet dat watersporters klagen over een brug die niet draait, terwijl automobilisten via wegenbelasting, BPM en accijnzen al jarenlang de kosten van infrastructuur, sluisbediening en baggerwerk dragen. Vakantiegangers met campers en caravans betalen ook mee, maar de pleziervaart vaart vrijwel gratis en legt nauwelijks een eigen financiële bijdrage op tafel.

Talsma stelt dat de Scharsterrijn voornamelijk door recreatievaart wordt gebruikt en nauwelijks door beroepsvaart, zodat omvaren via routes als Follega geen groot probleem is maar eerder bijdraagt aan toeristische beleving. Het strijken van een mast hoort volgens hem bij zeilen; wie een te grote boot heeft, past zich aan of neemt de omweg. Hij wijst erop dat Friesland al fors investeerde in dure aquaducten (Burgum, Sneek, Oppenhuizen, Akkrum, Harlingen en twee in Leeuwarden) die vooral de watersport ten goede komen, maar dat de rekening grotendeels door weggebruikers is betaald.

Met het oog op krappe rijksmiddelen vindt Talsma dat Rijkswaterstaat terecht prioriteiten moet stellen: veilige en vlotte doorstroming voor werkverkeer op A32 en A6 boven het gemak van enkele luxezeilers. Als de watersportsector wil dat bruggen altijd openstaan, moeten zij naar zijn mening zelf (meer) bijdragen — of, als reparaties echt geen miljoenen kosten, dat Hiswa die laat betalen. Tot die tijd verwijst hij watersporters naar maststrijken en een mooie toeristische omweg.