Alles rondom de huisvuilpas is ontworpen om burgers te pesten | column Ronald Mulder

In dit artikel:

Ronald Mulder klaagt in dit stuk over de rompslomp rond de huisvuilpas in de gemeente Groningen. Alleen met die pas kun je grofvuil aanbieden en — voor bewoners van de binnenstad — ondergrondse afvalcontainers openen. De pas activeert echter steeds maar één container, ook als er meerdere exemplaren in de buurt staan; vaak zijn containers vol of buiten werking, waardoor je je vuilnis weer mee naar huis moet nemen. Op defecte bakken prijken waarschuwingen over straf bij achterlaten van vuilnis.

Mulder legt uit dat de regels en techniek rondom de pas vooral erop lijken ingericht burgers tegen te werken: per adres wordt maar één pas verstrekt, verlies je hem dan kost een vervangende pas 25 euro en wordt de oude direct geblokkeerd. Een nieuwe pas wordt pas binnen vijf werkdagen thuisbezorgd — iets wat hij onbegrijpelijk vindt in een tijd waarin bezorgdiensten veel sneller opereren. Is de pas echt kapot, dan mag je gratis een vervangende pas krijgen, maar alleen als je het beschadigde kaartje persoonlijk inlevert in de buurt van de Euroborg, wat volgens hem wantrouwen uitstraalt in plaats van service.

Terugblikkend op eerdere gemeentelijke ICT- en pasprojecten noemt Mulder ook de Stadjerspas en het mislukte ‘blockchain’-traject en het faillissement van uitvoerder Groupcard. Hij hoopt cynisch dat de gemeente nu beter werk levert bij de nieuwe oplossing. Mulder concludeert dat de huidige opzet weinig kans op fraude biedt, maar wel veel gebruikersfrustratie.