Aftredend wethouder Wiebe Strikwerda: 'Ferkiezingen binne in raar proses, dyn baan hinget ôf fan de kar dy 't minsken meitsje'

In dit artikel:

Wiebe Strikwerda (35), kortstondig wethouder voor het CDA in de Friese gemeente Dantumadiel, neemt na twaalf maanden afscheid: zijn receptie is gepland op 17 juni in De Schierstins, zijn ambt eindigt formeel wanneer het nieuwe college is geïnstalleerd (waarschijnlijk 23 juni). Strikwerda verhuisde vorig jaar van Den Haag naar Leeuwarden voor de baan; nu valt het CDA buiten de nieuwe coalitie en houdt hij ermee op.

Gedurende zijn korte periode probeerde hij idealen als waardengedreven besturen en Deep Democracy in de praktijk te brengen, maar ervoer ook hoe beperkt politieke zekerheid en invloed op lokale schaal kunnen zijn. Hij erkent dat veel van zijn werk neerkwam op het voortzetten van bestaand beleid en het aanbrengen van accenten: “Je komt op een rijdende trein terecht.” Tegelijk nam hij wel strategische stappen en maakte hij kleine maar concrete resultaten mogelijk, aldus Strikwerda.

Als illustratie noemt hij het dossier rond recreatiepark De Sanjes: na bestuurlijke, juridische en belangenafwegingen kreeg het college de ruimte om de grond onder het sportpark te kopen — voor hem een waardevolle doorbraak. Ook wist hij, samen met ambtenaren, ruim één miljoen euro uit de regionale regiodeal te reserveren voor gemeenschapsgerichte cultuurprojecten; hij vindt het belangrijk dat die visie behouden blijft, ongeacht wie straks het lint doorknipt.

Een andere prioriteit was duurzaamheid: hij zette de eerste ‘piketpalen’ uit en waarschuwt dat energie de komende jaren een van de grootste uitdagingen voor Fryslân wordt. Strikwerda benadrukt een praktische insteek — niet ideologie, maar het betaalbaar houden van energie voor huishoudens en bedrijven en nadenken over verwarming en energierekeningen.

Tijdens zijn wethouderschap leerde hij ook de waarde van heldere processen en werkafspraken binnen de gemeentelijke organisatie. Hij ontdekte dat politieke ruimte pas ontstaat als kaders en samenwerking intern goed zijn geregeld. De lokale cultuur en het “Wâldske” gevoel op het gemeentehuis voelden voor hem snel vertrouwd, ondanks eerdere ervaring in Brussel en Den Haag.

Strikwerda maakt zich zorgen over de capaciteit van een kleine gemeente om grote vraagstukken zoals het sociaal domein, energie en welzijn zelfstandig aan te pakken. Daarom pleit hij voor vaker en structureler samenwerken met buurgemeenten en wil hij niet vasthouden aan een star standpunt over zelfstandigheid als dat ten koste gaat van inwoners.

Persoonlijk heeft hij geen spijt van de overstap: hij zegde zijn Haagse huur op en volgde zijn hart. De toekomst is nog open; hij noemt het wethouderschap “een fantastische baan” die hij, mocht het kunnen, opnieuw zou overwegen. Voorlopig heeft hij nog een persoonlijke uitdaging gepland: op 28 juni start hij opnieuw in een Ironman — sommige zaken veranderen dus niet.