'Achterdochtig' noemt verslaggever Goos de lokale politiek op Vlieland. 'Ik gun ze wat meer onderling vertrouwen'
In dit artikel:
Op Vlieland speelt lokale politiek zich af tussen nauwe sociale banden en groeiende spanningen: verslaggever Goos Bies noemt de sfeer in de gemeenteraad vooral achterdochtig. In de kleine gemeenschap kent iedereen elkaar, waardoor persoonlijke relaties en oudheden de besluitvorming beïnvloeden en wantrouwen tussen raadsleden voorkomt.
Vier jaar geleden kon de raad geen traditionele coalitie vormen; na 229 dagen kwam er een raadsbreed akkoord en twee wethouders van buiten het eiland. Die constructie bleek werkbaar: in plaats van een scherpe coalitie-oppositieverdeling ontstaan steeds wisselende meerderheden, waardoor de raad vaker tegenover het college van burgemeester en wethouders staat. Vorig jaar trad wethouder Roel de Jong terug omdat hij onvoldoende vertrouwen voelde vanuit de raad, een illustratie van de gespannen verhoudingen. Er is discussie of toekomstige wethouders wel uit het eiland zelf moeten komen — lokaal betrokken bestuurders hebben voordelen, maar kunnen ook tot dubbele belangen leiden; Bies ziet externe wethouders daarom als soms gezonder.
De komende gemeenteraadsverkiezingen zullen volgens Bies vooral over het eilander leven gaan. Het belangrijkste thema wordt de mobiliteitsvisie: Vlieland is formeel autoluw, maar veel eilanders hechten aan hun auto en klagen over dichtslibbende wegen en het verlies van autonomie door toerisme. Partijen staan tegenover elkaar: GroenWit pleit voor écht autoluw beleid, terwijl andere partijen, onder wie Fier (vier jaar geleden grootste partij met drie zetels), terughoudender lijken ten aanzien van autobeperkingen.
Toerisme blijft de achtergrond van veel dilemma’s: het biedt economische bestaansgrond — denk aan festivals als Into The Great Wide Open — maar leidt ook tot zorgen over leefbaarheid. Er is een tekort aan betaalbare woningen voor bewoners en essentiële beroepskrachten, en plannen zoals het ombouwen van de oude bibliotheek naar tien appartementen (waarbij vier bomen gekapt zouden worden) tonen hoe kwetsbaar de balans tussen ontwikkeling en behoud is.
Kortom: Vlielandspolitiek draait om balanceren tussen eigenbelang en gemeenschapsbelang, tussen behoud en verandering — met vertrouwen als cruciale ontbrekende schakel.