160 kilometer hardlopen in de achtertuin. Zo werd de Noardlike Fryske Wâlden-wandeltocht een ultramarathon
In dit artikel:
Het is zaterdagmiddag in Feanwâlden wanneer een kleine groep lopers en wandelaars aan een bijzondere onderneming begint: de ruim 160 kilometer lange route door de Fryske Wâlden, normaal in dertien etappes afgelegd, proberen sommigen nu in één keer te voltooien. Vanaf boerderij De Omleiding en het natuurgebied Bûtefjild trekken tien hardlopers en eerder die dag vier wandelaars het landschap in; vijf van de hardlopers hebben de ambitie de hele route van bijna vier marathons in één etmaal af te leggen.
Het initiatief gaat terug naar Rob Kelder uit Leeuwarden, die het idee vijf jaar geleden lanceerde en de tocht tweeënhalf jaar geleden al eens voltooide in bijna 21 uur. Rutger Wagenaar uit Tytsjerk liet zich door dat voorbeeld inspireren en liep de route drie weken eerder solo in 17 uur, 18 minuten en 54 seconden. Wagenaar vertelt dat hij onderweg zelden echt alleen was: vrienden, familie en loopmaatjes liepen stukken met hem mee, wat het mentale zware werk verzachtte. Drie weken na zijn record is hij nog niet helemaal hersteld, maar benadrukt dat het avontuur en de verhalen achter de tocht de echte drijfveren zijn — niet zozeer snelheid zoals bij een reguliere marathon.
Om die verhalen tastbaar te maken, stelden Johannes van der Kooi en Kelder vooraf een acht pagina’s tellend boekje samen met historische en lokale mythen over punten langs de route, zoals de achtergrond van De Omleiding en de kroegbaas Jappie Broersma, alias Jappie Omleiding. Die cultuurhistorische context moet de tocht ook aantrekkelijk maken als promotie voor de regio; de organisatoren zien potentie om er een officieel evenement van te maken, mits er meer deelnemers interesse tonen of de route in estafettevorm of kortere segmenten wordt aangeboden.
De realiteit van ultralopen bleef zichtbaar: Kelder moest na 55 kilometer afhaken, anderen worstelden met blaren en eindeloze vermoeidheid. Van der Kooi en Teun Ent bereikten de finish in 22 uur en 47 minuten; Nico Swart volgde tien minuten later. De wandelaars deden er circa 37 uur over. Daarmee staat het totaal aantal mensen dat de ultratocht ooit uitliep op acht. Ondanks het fysieke lijden benadrukken deelnemers vooral de schoonheid van het landschap — reeën, vogels en een mistige zonsopgang — en het trotse gevoel bij aankomst, wanneer vrienden en familie ontvankelijk klaarstaan.